Parkovna arhitektura

Parkovna arhitektura, oblikovanje zelenih površina s karakterističnim elementima i sadržajima, koji imaju određenu funkciju i umjetnički izričaj. Krajobrazno oblikovanje kao vještina i proces kreiranja zelenih površina poglavito se odnosi na vrtove (zelene površine u blizini kuće, s ukrasnim i jestivim biljkama), parkove (javne zelene površine planski zasađene prirodnim biljnim vrstama, s određenim sadržajem i elementima namijenjenima odmoru i rekreaciji) i perivoje (visokokultivirane zelene površine oblikovane ljudskom kreativnošću i elementima prirode, koje služe kao mjesto društvenih zbivanja). U zelene površine ubrajaju se javni park, šetalište, drvored, botanički vrt, park skulptura, sportsko-rekreacijski park, vrt rezidencijalnih vila, spomen-park, samostanski park, park-šuma i dr.